Bir varmış bir yokmuş, uzak bir diyarda annesiyle yaşayan Alaaddin adında yoksul bir genç varmış. Babası vefat etmiş, geçimlerini zar zor sağlarlarmış. Bir gün kendini büyücü olduğunu gizleyen, Alaaddin'in amcası gibi davranan yabancı bir adam çıkagelmiş. "Ben senin amcanım," demiş, "seni zengin edeceğim." Alaaddin ona inanmış.
Büyücü, Alaaddin'i şehir dışındaki bir mağaraya götürmüş. "İçeri gir, orada eski bir lamba var, onu bana getir," demiş. "Ama başka hiçbir şeye dokunma." Alaaddin mağaraya inmiş, içerideki hazineleri hayretle izlemiş ve tozlu, sıradan görünen lambayı almış. Ama büyücü lambayı hemen almak isteyince Alaaddin çıkışta ona vermeyi teklif etmiş. Büyücü öfkelenip mağaranın ağzını kapatıvermiş ve Alaaddin içeride mahsur kalmış.
Alaaddin karanlıkta korkuyla otururken elleri titremiş ve farkında olmadan lambayı ovalamış. O an lambadan kocaman, mavi bir cin belirmiş! "Beni özgür bırakan efendim, dile benden ne dilersen!" demiş gür bir sesle. Alaaddin şaşkınlıkla önce evine dönmeyi dilemiş. Cin onu bir anda annesinin yanına götürüvermiş.
Alaaddin ve annesi bu sihirli lambanın sayesinde artık hiç aç kalmamışlar. Ama Alaaddin açgözlü davranmamış; yalnızca ihtiyaçları kadar dilekte bulunmuş, komşularına da yardım etmiş. Zamanla dürüstlüğü ve iyi kalbiyle herkesin sevgisini kazanmış. Ülkenin sultanının güzel kızına âşık olmuş ve cinin yardımıyla değil, ama iyi ahlakıyla onun gönlünü kazanmış.
Ne var ki kötü büyücü, lambanın Alaaddin'de olduğunu öğrenip geri gelmiş. Yaşlı bir satıcı kılığına girip, "Eski lambaları yenileriyle değiştiriyorum!" diye bağırmış. Durumu bilmeyen prenses, tozlu eski lambayı parlak yenisiyle değiştirmiş. Büyücü lambayı ovalayıp cinden Alaaddin'in sarayını uzak bir çöle taşımasını istemiş.
Ama Alaaddin pes etmemiş. Zekâsını kullanarak büyücünün izini sürmüş, kurnazlıkla lambayı geri almayı başarmış. Cinin yardımıyla değil, kendi cesareti ve aklıyla kötü büyücüyü alt etmiş. Sarayı ve sevdiklerini yerine döndürmüş. Alaaddin sonunda dürüstlüğün ve iyi niyetin her sihirden güçlü olduğunu herkese göstermiş. Prensesle mutlu bir ömür sürmüş. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine.